Bir kuni xalifa Umar yo‘lda borayotib, bir to‘p bolalar o‘ynab turganini ko‘ribdi. Xalifani ko‘rib, bolalar har tomonga qochib ketibdilar. Faqat bir bola qochmay turaveribdi.
– Nimaga sen qochib ketmading? – deb so‘rabdi xalifa undan.
Bolakay javob beribdi:
– Ey, mo‘minlar amiri, nima uchun qochaman? Axir siz zolim emassiz, men o‘g‘ri emasman-ku. Aybi yo‘q odam qochib nima qiladi.
Xalifa Umar bolaning ziyrakligiga qoyil qolibdi va uni o‘z tarbiyatiga olibdi. Bu bola keyinchalik mashhur lashkarboshi bo‘lib yetishgan Abdulloh ibn Zubayr ekan.
Hakim Abdulmajid Majdud binni Odam Sanoiyning
“Hadoyiq ul-haqoyiq” asaridan
O‘MI Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: "Hoji va umra qilguvchi Allohning mehmonidir. Agar Allohga duo qilsalar duolarini ijobat qiladi va agar Undan mag‘firat so‘rasalar ularni mag‘firat qiladi", dedilar (Ibn Moja rivoyati).