Tavba namozi
Aliy roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi:
«Men qachon Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan bir hadis eshitsam, Alloh menga undan O‘zi xohlaganicha naf’ beradigan odam edim. U zotning sahobalaridan biri menga hadis aytsa, men undan (gapi to‘g‘riligiga) qasam ichishni talab qilar edim. Agar u qasam ichsa (gapini) tasdiq qilar edim. Holat shu bo‘ldiki, menga Abu Bakr bir hadis aytdi. Zotan u sodiqdir: «Men Rasululloh sollallohu alayhi vasallamning: qaysi bir odam gunoh qilib qo‘yib, so‘ngra turib, tahorat qilib namoz o‘qisa, keyin Allohga istig‘for aytsa, albatta, Alloh uni mag‘firat qiladi», deganlarini eshitdim. So‘ngra u zot: «Ular qachon fahsh ish qilsalar yoki o‘zlariga zulm qilsalar, Allohni eslarlar va gunohlariga istig‘for ayturlar» oyatini qiroat qildilar», dedi»
Imom Termiziy va Abu Dovud rivoyat qilgan.
Aslida tavba namozsiz ham xohlagan paytda bo‘lishi matlub. Lekin namoz ila bo‘lgani kuchli va qabuli osondir. Namoz mo‘minning silohi, deyilgani ham shundan. Mo‘min kishi namoz yordamida har qanday qiyin narsaga ham osonlik bilan erisha oladi. Ojiz banda gunoh ish qilib qo‘ysa, iymoni uni darhol tavbaga chorlashi zarur. Qilib qo‘ygan gunohining afsusida qolgan mo‘min inson darhol tahorat qilib tavba namozi niyati ila ikki rakat namoz o‘qib olishga o‘tmog‘i lozim. U gunohiga nadomat qilib, namozida chin qalbdan tavba qilib, Allohga roz aytib, ikkinchi bu gunohni qayta qilmaslikka qat’iy ahd qilsa, Alloh taolo uning gunohini mag‘firat qiladi.
Avvobiyn namozi
Bu namoz shom namozidan keyin o‘qiladi va olti rakat bo‘ladi. Avval to‘rt, keyin ikki rakat yoki ikki rakatdan qilib o‘qiladi. Alloh taolo Isro surasida «Albatta, U zot avvobiynlarni mag‘firat qiluvchidir», degan (25-oyat).
Imom Tabaroniy Ammor ibn Yosir roziyallohu anhudan rivoyat qilgan hadisda: «Kim shomdan keyin olti rakat o‘qisa, gunohlari mag‘firat qilinur, agar dengizning ko‘pigicha bo‘lsa ham», deyilgan.
“Mo‘minning me’roji” kitobidan olindi
O‘MI Matbuot xizmati
Bismillahir Rohmanir Rohiym
Bismillahir Rohmanir Rohiym.
Alloh taologa bitmas-tuganmas hamdu sanolar bo‘lsin.
Payg‘ambarimizga mukammal va batamom salavotu durudlar bo‘lsin.
Nabiy sollallohu alayhi vasallam bir kuni masjidga kirdilar. Ikki ustunning orasida arqon tortilgan edi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam so‘radilar:
- Bu nima? Sahobalar:
- Bu Zaynabniki. Kechasi namoz o‘qiydi. Malollansa yoki charchasa, uni ushlab oladi, - deyishdi. Shunda Rasululloh sollallohu alayhi vasallam:
- Arqonni yechib tashlanglar. Har biringiz namozni tetik holida o‘qisin. Agar dangasaligi tutsa yoki charchasa, o‘tirsin! - dedilar.
Shak yo‘qki, onamiz Zaynab roziyallohu anho tungi namozga oshiq edilar. Hatto charchab qolsalar ham, qoldirmasdilar. Ammo sohibi shariat sollallohu alayhi vasallam bizga bu hadislari bilan Alloh taoloning:
«Alloh sizga yengillikni istaydi, og‘irlikni istamaydi» (Baqara surasi, 185-oyat), degan so‘zini eslatyaptilar.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bizni namoz bo‘ladimi, ro‘za bo‘ladimi, sadaqa bo‘ladimi, boshqa bir yaxshi amal bo‘ladimi, qo‘ldan kelganicha mashaqqatsiz, nafsimizga zarar bermasdan, ochiq qalb bilan qilishimizni istayaptilar.
To‘g‘ri, biz butun umrimizni sajdadan bosh ko‘tarmasdan o‘tkazsak ham, Allohning haqqini ado qila olmaymiz. Garchi butun umr ro‘za tutsak ham, Allohning bizga ikromlari oldida ozdir. Ammo Alloh taolo bizga yengillik berishni istadi. Qiynalishimizni xohlamadi. Dinimizdagi ruxsatlar Uning rahmatidir. Biz u ruxsatlarni qabul qilishimizni yaxshi ko‘radi.
Musofir kishi Ramazonda ro‘za tutish va tutmaslikda ixtiyorlidir. Sahobalar Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bilan Ramazonda g‘azot qilishdi. Safar masofasidagi uzoqlikka chiqishgan edi. Ularning ba’zisi ro‘za tutar bo‘ldi. Ba’zisi tutmas bo‘ldi. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam ro‘za tutganni maqtamadilar, tutmaganni yomonlamadilar. Ishni o‘zlariga qoldirdilar. Ularga o‘z ishi, toqati va sabrining hisobini olishga imkon berdilar. Ammo boshqa munosabat bilan: «Safarda ro‘za tutish yaxshilikdan emas», degan edilar.
Shuningdek, Alloh taolo musofirga namozni qasr qilib o‘qishni buyurdi. Bu uning bandalariga hadyasi va rahmati edi.
Din xissiyot bilan emas, aql bilan olinadi. Shifokor bir kishiga Ramazonda ro‘za tutish sening hayoting uchun xavfli desa, u ro‘za tutmasligi lozim. Agar u kasallikdan tuzalsa, qazosini tutib beradi. Agar kasalligi tuzalmaydigan bo‘lsa, Alloh unga mehribondir. Unga fidya berishni mashru’ qilganlar!
«O‘zingizni o‘ldirmanglar. Albatta, Alloh sizlarga rahmlidir» (Niso surasi, 29-oyatdan). Boshqa ibodatlarni ham shunga qiyoslang!
«Nabaviy tarbiya» kitobi asosida tayyorlandi