Umra ibodatini mukammal ado qilish uchun kishi o‘zini har tomonlama tayyorlaydi. Barcha amallar niyatga bog‘liq bo‘lgani uchun, ibodatda yagona maqsad Alloh taoloning roziligini istash bo‘lishi kerak.
Agar dunyo noz – ne’matlariga erishmoqchi, “hoji” yoki “umraga borgan” nomlarini qozonmoqchi, “ho‘ja ko‘rsin” yoki asosiy maqsadi o‘zga yurtlarni sayr qilib, bir yo‘la umrani ado etib kelmoqchi bo‘lsa, umra ibodati qabul bo‘lmaydi. Alloh taolo buyuradi:
“Haj va umrani Alloh uchun mukammal ado eting!”. Baqara surasi, 196.
Abu Hurayra roziyallohu anhudan naql qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Umra keyingi umragacha qilgan gunohlariga kafforatdir...”. Sahihi Buxoriy, 1773.
Ato roziyallohu anhu rivoyat qiladilar: “Ibn Abbos roziyallohu anhu aytdilar: Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bir ansoriy ayolga: “....Ramazon oyi kelsa u oyda umra qilgin, chunki ramazon oyidagi umra haj qilgan bilan barobar savobga egadir”-dedilar. Termiziy rivoyati.
Mazhabimiz xulosasiga ko‘ra umra sunnati muakkadadir. U buyuk ziyoratdir! Zero, musulmon kishi bunda butun qalbi, ruhi va badani ila Alloh taolo uchun eng suyukli bo‘lgan joyni ziyorat qiladi. Bu omonlik diyorida ko‘ngillar xotirjam bo‘ladi, ko‘zlar esa uni ko‘rishlikka oshiq bo‘ladi. Bu diyor musulmonlar qalbidan ulkan o‘rin egallagan Makka va Madinadir.
Hammamizga ma’lumki, umra qilishni qasd qilgan har bir musulmon ulug‘ ibodatni to‘la-to‘kis ado etishni istaydi. O‘z-o‘zidan biz uchun bu nafaqat ibodat, balki uzoq masofali safar hamdir. Shu sababli, umra qilishni qasd qilgan har bir kishi umra qonun – qoidalari bilan bir qatorda safar qoidalari va odoblarini yaxshilab o‘rganishi lozimdir. Ular quyidagilardir:
“Astavdi’ukumulllohal-laziy la tazi’u vada’iuhu (ma’nosi: “Sizlarni Unga topshirilgan omonatlar zoye bo‘lmaydigan Zot Allohga omonat topshirdim”)”. Ibni Moja rivoyati;
Ibni umar roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam safarga chiqib tuyalariga o‘rnashsalar Allohga hamd (Alhamdulillah), tasbeh (Subhanalloh) va uch marotaba takbir (Allohu akbar)ni aytib shunday derdilar: “Subhanallaziy saxxoro lana haza va ma kunna lahu muqriniyn. Va inna ila Robbina munqolibun. Allohumma inna nas’aluka fiy safarina haza al-birro vat-taqva va minal amali ma tarzo. Allhumma havvin safarona haza vatvi anna bu’dahu. Allohumma antas-sohibu fis-safari val xolifatu fil ahli. Allohumma inniy a’uzu bika min va’sais-safar va kaabatil manzor va suil munqolab fil ahli val mali val valad” (ma’nosi: “Bizlarga bu (ulov)ni bo‘ysundirib qo‘ygan zotga tasbeh aytamiz. Bizlar o‘zimiz bunga qodir emas edik. Albatta, bizlar (barchamiz) Rabbimiz (huzuri)ga qaytuvchidirmiz. Yo, Alloh! Biz Sendan ushbu safarimizda yaxshilik, taqvo va O‘zing rozi bo‘ladigan amalni so‘raymiz. Yo, Alloh! Ushbu safarimizni yengillashtir va uzog‘ini yaqin qil. Yo, Alloh! Sen safarda hamroh va ahli-oilaga kafildirsan. Yo, Alloh! Men Sendan safar qiyinchiliklari, g‘amga soluvchi manzara hamda ahli-oila, mol va farzandga yomon holda qaytishdan panoh tilayman”).
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam safardan qaytganlarida esa: “Ayibuna taibuna abiduna lirobbina hamiduna” (ma’nosi: “Yo, Alloh! Qaytishimizni tavba qiluvchi, ibodat qiluvchi va hamd aytuvchi holda qilgin”), jumlasini qo‘shib qo‘yardilar. Muslim rivoyati.
Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam qachon ulovga minmoqchi bo‘lsalar oyoqlarini uzangiga qo‘yishlari bilan: “Bismilloh”, – der ekanlar. Egarga o‘rnashib olganlaridan keyin: “Alhamdu lillahi ala kulli hal. Subhanallaziy saxxoro lana haza, vama kunna lahu muqriniyn. Va inna ila Robbina lamunqolibun”, – deb qo‘yar ekanlar. Ulovga miniladigan hayvonlardan tashqari zamonaviy yo‘l vositalari ham kiradi.
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytdilar: “Uchta duo borki, shaksiz mustajobdir. Mazlumning, musofirning va ota-onaning farzandiga qilgan duosi”. Termiziy rivoyati.
Abdulloh ibn Zubayr roziyallohu anhu aytdilar: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam shunday dedilar:“Mening ushbu masjidimda o‘qilgan namoz undan boshqa masjidlarda o‘qilgan mingta namozdan afzaldir. Faqatgina masjidul harom bundan mustasnodir. Masjidul haromda o‘qilgan namoz mening masjidimda o‘qilgan yuzta namozdan afzaldir”. Imom Ahmad rivoyati.
Alloh taolo umra ziyoratiga otlangan vatandoshlarimizning safarlarini bexatar, ibodatlarini o‘z dagohida qabul qilsin!
Jahongir Ubaydulloh,
T
Taqdimotda adabiyot vakillari, tarixchi olimlar, taniqli jurnalistlar hamda ziyolilar ishtirok etib, asarning tarixiy-ma’rifiy ahamiyati va milliy adabiyotimizdagi o‘rni xususida fikr-mulohazalarini bildirdi.
Abu Bakr Qaffol Shoshiy nomi Toshkentning ko‘p asrlik ilmiy-ma’rifiy tarixi bilan chambarchas bog‘liq. Uning hayoti va merosi xalqimizning ilm-fan, ma’naviyat va madaniyat taraqqiyotiga qo‘shgan hissasini yodga soladi. Hastimom majmuasi esa bugungi kunda ham poytaxtimizning muhim tarixiy va ziyoratgoh maskanlaridan biri sifatida qadrlanadi.
Taqdimotda taniqli shoir, O‘zbekistonda xizmat ko‘rsatgan jurnalist Salim Ashur kitob milliy so‘z san’atimizda o‘ziga xos voqea bo‘lganini ta’kidladi. Adabiyotshunos olim Suvon Meli esa Toshkent tarixiga bag‘ishlangan bunday asarning yaratilishini savobli va xayrli ish sifatida baholadi. Uning ta’kidlashicha, roman zamirida ko‘plab kitoblarni mutolaa qilish, tarixiy ma’lumotlarni qiyoslash va chuqur o‘rganishdek mashaqqatli mehnat yotadi.
Tadbirda «Jahon adabiyoti» jurnali bosh muharriri, O‘zbekiston Respublikasida xizmat ko‘rsatgan jurnalist Ahmadjon Meliboyev, tarixchi olim Abdumannop Ziyoyev, «Mehnat shuhrati» ordeni sohibi, adib To‘lqin Hayit, tarix fanlari doktori Saidakbar A’zamxo‘jayev va boshqa ziyolilar ham asarning tarixiy-ma’rifiy ahamiyati, Toshkent o‘tmishini o‘rganish hamda buyuk ajdodlarimiz merosini keng jamoatchilikka yetkazishdagi o‘rniga e’tibor qaratdi.
Abdujabbor Obidov pedagogika sohasidagi faoliyati bilan bir qatorda, uzoq yillardan buyon ijod bilan ham shug‘ullanib keladi. Uning «Ikki jahon ovoralari», «Cho‘rtkesar» kabi nasriy asarlari, «Seni qizg‘onaman», «Siyrat» nomli she’riy to‘plamlari, shuningdek, bolalarga mo‘ljallangan «Nozikoy va maymoq», «Savodxon jo‘ja» kabi kitoblari nashr etilgan.
Adibning «Hastimom yoxud Abu Bakr Qaffol Shoshiy – II» romani 2025 yilda nashr etilgan birinchi qismning davomi hisoblanadi. Asarda ming yil avvalgi ajdodlarimizning hayot tarzi, urf-odatlari, janglardagi jasorati bilan bir qatorda, Abu Bakr Qaffol Shoshiyning Nishopur va Bag‘dodda ustozlardan hadis, fiqh va tarix ilmlarini o‘rgangan yillari ham qiziqarli tarzda tasvirlangan.
Muallif Qaffol Shoshiyni o‘z davrining murakkab voqealari, bahs-munozaralari va turli sinovlari girdobida tasvirlar ekan, uning ilmiy salohiyati, g‘ayrati, jasorati va topqirligini ochib berish orqali ulug‘ alloma siymosini kitobxonga yaqindan tanitishga intiladi.
Darhaqiqat, tarixiy roman yaratish ijodkordan nafaqat yuksak badiiy mahorat, balki katta izlanish, ishonchli manbalar bilan ishlash va tarixiy voqelikni teran anglashni talab etadi. Bunday asarlar o‘tmish va bugun o‘rtasida ma’naviy ko‘prik vazifasini o‘tab, yosh avlodning milliy tariximizga qiziqishini oshirish, ajdodlar merosiga hurmat tuyg‘usini mustahkamlash va kitobxonlik madaniyatini rivojlantirishga xizmat qiladi.
Zero, tarixni anglash o‘zlikni anglash demak. Ajdodlarimiz hayoti va ma’naviy merosini badiiy adabiyot orqali avlodlarga yetkazish esa milliy xotiramizni asrashning muhim vositalaridan biridir.
O‘zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati