Oli Imron surasi Madinada nozil bo‘lgan uzun suralardan biri bo‘lib, asosan diniy ishlardan ikki muhim masalani muolaja qiladi:
Birinchisi – aqiyda masalasi bo‘lib, Allohning yagonaligiga hujjat va dalillar keltiriladi.
Ikkinchisi – shariat qonunlari masalasi, xususan, urush va Allohning yo‘lida jihod qilishning qonunlari haqida so‘z yuritiladi.
Birinchi masala bo‘yicha Alloh taoloning yagonaligini va payg‘ambarlikning haqligini, Qur’onning haqligini isbot qiluvchi oyatlar kelgan. Shuningdek, ahli kitoblar Islom, Qur’on va Muhammad alayhissalom haqlarida tarqatgan shubhalarga raddiyalar berilgan.
Oli Imron surasida asosan ahli kitoblarning nasoro toifasi haqida so‘z yuritiladi. Ularning Masih alayhissalom haqlarida, u kishini iloh deb gumon qilishlari va shuning oqibatida Muhammad alayhissalomni yolg‘onchiga chiqarib, Qur’onni inkor qilishlari haqida so‘z boradi. Surai karimaning deyarli yarmi shular haqidagi oyatlardan iboratdir. O‘sha oyatlarda nasorolar qo‘zg‘agan shubhalarga, xususan, Bibi Maryam va u kishining o‘g‘illari Iyso alayhissalom haqlaridagi shubhalarga ochiq-oydin hujjat va dalillar bilan raddiyalar keladi. Mazkur dalil va hujjatlarni keltirish jarayonida yahudiylarga nisbatan ba’zi ishora va kinoyalar ham qilib o‘tiladi. Musulmonlarni ahli kitobning makr va hiylalaridan hushyor bo‘lishga chaqiriladi.
Ikkinchi masala bo‘yicha haj ibodatiga, jihodga, riboga va zakotni man qiluvchilarga xos hukmlar zikr qilinadi. Badr, Uhud kabi g‘azotlar haqida batafsil so‘z yuritilib, ulardan olingan ibratlar bayon etiladi. Musulmonlar Badr g‘azotida kofirlar ustidan g‘olib keldilar, ammo Nabiy alayhissalomga bo‘ysunmasdan, Uhud g‘azotida mag‘lubiyatga uchradilar va ta’nalar eshitdilar. Oli Imron surasida ana shu darsning hikmatlari ochiladi. Alloh taolo mo‘min-musulmonlarning safini qalbi buzuqlardan tozalashni iroda etganligi bayon qilinadi.
Shuningdek, surai karimada nifoq va munofiqlar haqida batafsil so‘z yuritiladi, ularning Islomga hamda musulmonlarga zarar yetkazish uchun qanday urinishlari bayon qilinadi.
Suraning oxirlarida osmonlaru yerning yaratilishidagi ajoyibotlarni tafakkur va tadabbur qilib ko‘rishga chaqiriladi. Pirovardida esa jihod va mujohidlar haqida so‘z ketadi.
Imom Muslim Navos ibn Sam’on roziyallohu anhudan rivoyat qiladilarki, u kishi:
«Payg‘ambar alayhissolatu vassalomning «Qiyomat kuni Qur’on va unga amal qilgan ahllari keltirilganida, Baqara va Oli Imron suralari bosh bo‘lib keladilar», deganlarini eshitdim», – dedilar.
Ushbu surai karimaning Oli Imron degan nom olishining sababi – sura ichida Bibi Maryamning otalari Imron va u kishining sharafli oilalari – Oli Imron qissasining kelganligidir.
"Tafsiri Hilol"dan
Bugungi axborot asrida inson ongi va qalbi uchun kurash yangi bosqichga chiqdi. Ayniqsa, diniy qadriyatlarga hurmat kuchli bo‘lgan jamiyatlarda kishilarning muqaddas tuyg‘ularidan g‘arazli maqsadlarda foydalanish, ya’ni manipulyatsiya holatlari tez-tez bo‘y ko‘rsatmoqda. Ijtimoiy tarmoqlar bunday ta’sir o‘tkazishning eng qulay maydoniga aylanib qoldi.
Diniy hissiyotlar orqali ommani junbushga keltiruvchilar, odatda, xolis tahlil va ilmiy asoslarga emas, balki insonning ehtiroslariga urg‘u beradilar. Ularning asosiy quroli emotsional chaqiriqlardir. Masalan, biror ijtimoiy muammoni diniy bo‘yoqlar bilan bo‘rttirish orqali odamlarda himoyalanish yoki agressiya instinktini uyg‘otishadi.
Bunday vaziyatda inson aql bilan fikrlashdan to‘xtaydi va o‘zi bilmagan holda fitnachilarning qo‘lidagi qurolga aylanadi. Vaholanki, Islom dini har bir xabarni tekshirishga va aql bilan ish tutishga chaqiradi: “Ey iymon keltirganlar! Agar fosiq xabar keltirsa, aniqlab ko‘ringlar...” (Hujurot surasi, 6-oyat).
Bugungi kunda yetarli ilmi bo‘lmay, ammo notiqlik mahorati bilan ommani ergashtirayotgan qatlam shakllandi. Ular ko‘pincha murakkab fiqhiy yoki aqidaviy masalalarni yuzaki va populistik tarzda talqin qiladilar. Buning natijasida jamiyatda ixtilof paydo bo‘ladi, ulamolarga nisbatan ishonchsizlik uyg‘otiladi.
Diniy hissiyotlarni suiiste’mol qilish jamiyatni ichdan yemiradi. Birinchidan, bu jarayon yoshlarni manipulyatsiya qiladi. Ikkinchidan, jamiyat muvozanatini buzishga qaratilgan xurujlarga yo‘l ochadi. Eng yomoni, bunday harakatlar dinning asl mohiyati tinchlik, bag‘rikenglik va ma’rifat ekanini chetga surib, uni nizolar manbai sifatida ko‘rsatishga xizmat qiladi.
Bunday xavflarga qarshi eng samarali raddiya, bu savodxonlikdir. Har bir musulmon axborot gigiyenasiga amal qilishi, internetda eshitgan har qanday ta’sirli gapni mutlaq haqiqat deb qabul qilmasligi lozim.
Din najot va sakinat manbai bo‘lib, kimlarningdir g‘arazli yoki shaxsiy manfaatlari yo‘lida qo‘llaniladigan boshqaruv vositasi emas. Muqaddas tuyg‘ularimizni virtual firibgarlardan himoya qilish bugungi kunning eng dolzarb vazifasidir.
Shermuhammad Boltayev,
Xorazm viloyati Shayx Qosim bobo
masjidi imom-xatibi