Sayt test holatida ishlamoqda!
02 Mart, 2026   |   13 Ramazon, 1447

Toshkent shahri
Tong
05:38
Quyosh
06:56
Peshin
12:40
Asr
16:30
Shom
18:19
Xufton
19:30
Bismillah
02 Mart, 2026, 13 Ramazon, 1447

Muftiy hazratlari: Alloh uchun qilingan amal – duo mustajob bo'lishiga vasiladir

25.07.2022   1511   5 min.
Muftiy hazratlari: Alloh uchun qilingan amal – duo mustajob bo'lishiga vasiladir

Habar berganimizdek, bugun, 25 iyul' kuni O'zbekiston musulmonlari idorasi raisi, muftiy Nuriddin domla hazratlari Samarqand shahriga tashrif buyurdilar.

Muftiy hazratlarini Samarqand temir yo'l vokzalida viloyat bosh imom-xatibi Zayniddin domla Eshonqulov kutib olib, safar davomida hamrohlik qilmoqda.

Tashrif davomida Muftiy Nuriddin domla hazratlari “Ho'ja Ishoqi Vali” masjidida bo'lib, jamoat bilan peshin namozini ado etdilar.

Namoz va duolardan so'ng Zayniddin domla Eshonqulov jamoatga Muftiy hazrat boshchiligidagi ulamolar tashrifi, ularning ma'ruza, pand-nasihatlaridan foyda olishga harakat qilish lozimligi haqida gapirdi. Shuningdek, Muftiy hazratga tashrif uchun minnatdorlik bildirib, mav'iza qilib berishlari uchun minbarga taklif etdi.

Muftiy hazratlari so'zlari avvalida viloyatga tashrifning ilk uchrashuvidayoq ushbu jome qavmi bilan suhbat bo'layotganidan xursand ekanlari, ulamolar olis va chekka hududlardagi aholi vakillari bilan yuzma-yuz muloqotlar, taniqli ulamolar ishitirokida jome masjidlarda suhbatlar o'tkazish, hudud ahlini yurtimizda bo'layotgan o'zgarishlar mazmun-mohiyati haqida xabardor qilish bilan bir qatorda, ularning dardu tashvishlariga ko'maklashish, fikr-mulohazalarini tinglash va diniy sohaga tegishli muammolarini joyida o'rganib, bartaraf etish ham ko'zda tutilganini bayon qildilar.

Shundan so'ng Muftiy hazratlari xolis amalning ikki dunyoda foydasi, aksincha riyo, sum'a aralashgan amalning ofati haqida oyat-hadis va hayotiy misollar ila go'zal ma'ruza qilib berdilar. Jumladan, Alloh uchun qilingan amal duo mustajob bo'lishiga vasila ekanini aytib, quyidagi ibratli voqeani so'zlab berdilar:

“Ibn Umar roziyallohu anhumodan rivoyat qilinadi. “Nabiy sollallohu alayhi vasallam dedilar: “Uch kishi piyoda yo'lga chiqdi. Keyin yomg'irda qolib, tog'dagi bir g'orga kirib olishdi. Birdan oldilariga (g'or og'ziga) bir xarsang tushdi. Shunda ular bir-birlariga: «Allohga o'zingiz qilgan eng afzal amal ila duo qilinglar», deyishdi. Ulardan biri: «Allohim! Mening yoshi ulug', keksa ota-onam bor edi. Men chiqib, qo'y boqar edim, keyin kelib, sut sog'ar va uni ota-onamga olib kelar edim. Uni ular ichishardi, so'ngra go'daklarim va ahlu ayolimga ichirar edim. Bir kecha ushlanib qoldim. Kelsam, ikkovlari ham uxlab qolishibdi. Ularni uyg'otgim kelmadi. Bolalar esa oyog'im ostida izillab yig'lashar edi. Men ham, ota-onam ham tong otguncha shu holda bo'ldik. Allohim, agar meni shu ishni Sening roziligingni istab qilgan, deb bilgan bo'lsang, bizga bir tirqish ochgin, undan osmonni ko'raylik», dedi. Shunda ularga tirqish ochildi. Boshqasi esa: «Allohim, O'zing bilasanki, men amakimning qizlaridan birini erkak kishining ayollarni eng qattiq sevishidek sevar edim. (Qiz) «Yuz dinor bermaguningcha bunga etisha olmaysan», dedi. Men shunga (pulga) urinib yurib, nihoyat uni to'pladim. Keyin uning ikki oyog'i orasiga cho'kkalaganimda, u: «Allohdan qo'rq! Haqini bermay turib muhrni ochma!» dedi. Shunda men o'rnimdan turib ketdim va uni tark etdim. Agar meni shu ishni Sening roziligingni istab qilgan, deb bilgan bo'lsang, bizga bir tirqish ochgin», dedi. Shunda ularga uchdan ikki qism ochildi. Keyingisi: «Allohim! O'zing bilasanki, men bir faraq* makkajo'xori evaziga mardikor yollagan edim. Keyin unga shuni bergan edim, olishdan bosh tortdi. Men o'sha bir faraqni ataylab ekib, shuning orqasidan sigirlar va ularning molboqarini ham sotib oldim. Keyinroq u kelib: «Ey Allohning bandasi, haqimni ber», dedi. Men: «Anavi sigir va uning molboqariga bor, ular seniki», dedim. U: «Meni masxara qilyapsanmi?» dedi. Men: «Seni masxara qilayotganim yo'q, ular seniki», dedim. Allohim, agar meni shu ishni Sening roziligingni istab qilgan, deb bilgan bo'lsang, bizni qutqargin», dedi. Shunda ularga (yo'l) ochildi». * Faraq – o'n olti ratl (olti yarim litrdan ko'proq) suv sig'adigan mis idish. U Hijozda shu nom bilan yuritilgan” (Ikki shayx va Nasaiy rivoyati).

Suhbat davomida Muftiy hazratlari ushbu hadisdagi voqeani misol qilib har kim o'ziga mening ana shunday faqat Haq taolo roziligi uchun qilgan amalim bormi, deya savol berishi lozimligini ta'kidladi. Mazmunli va ta'sirli ma'ruzani qavm diqqat bilan tinglab, ko'zlari namlanib, qalblari yumshadi. Shuningdek, o'zlarini qiziqtirgan savollarga batafsil javob olishdi.

Yakunda Haq taolodan yurt tinchligi, xalq farovonligini so'rab duoi xayrlar qilindi.

O'zbekiston musulmonlari idorasi Matbuot xizmati

O'zbekiston yangiliklari
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Qalb qanday ro‘za tutadi?

27.02.2026   3465   5 min.
Qalb qanday ro‘za tutadi?

Alloh taolo aytadi: “Kim Allohga iymon keltirsa, U zot uning qalbini hidoyatga solur…” (Tag‘obun surasi, 11-oyat).

Qalb har bir amalning asli va barcha harakatlarning negizidir. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytadilar: “Ogoh bo‘linglar, jasadda bir parcha go‘sht bor. Agar u to‘g‘ri bo‘lsa jasadning barchasi to‘g‘ri bo‘ladi, agar u fasod bo‘lsa jasadning barchasi fasod bo‘ladi. Ogoh bo‘linglar, u qalbdir”.

Qalbning to‘g‘ri bo‘lishi dunyo va oxiratdagi saodat, uning buzuq bo‘lishi esa halokatdir. Alloh taolo aytadi: “Albatta, bunda qalbi borlarga va zehn bilan quloq osganlarga eslatma bordir” (Qof surasi, 37-oyat).

Har bir yaratilgan jonzotda qalb bo‘ladi. Ammo bu qalblar ikki xil: biri iymon ila munavvar, taqvo ila obod bo‘lgan tirik qalb; ikkinchisi xarob bo‘lib so‘ngan, kasal va o‘lik qalbdir. Alloh taolo aytadi: “Ularning qalblarida kasal bor. Alloh kasallarini ziyoda qildi. Va ularga yolg‘on gapirganlari uchun alamli azob bor” (Baqara surasi, 10-oyat). Alloh taolo boshqa oyatda esa bunday marhamat qiladi: «Va ular: “Qalbimiz g‘iloflangan”, deyishadi. Yo‘q, unday emas, kufrlari sababli Alloh ularni la’natlagan. Bas, ozginagina iymon keltiradilar» (Baqara surasi, 88-oyat).

Alloh taolo o‘lik qalblilar haqida yana bunday deydi: «Ular: “Qalblarimiz sen da’vat qilayotgan narsadan g‘iloflardadir, quloqlarimizda og‘irlik bor, sen bilan bizning oramizda esa, parda bor. Bas, sen amalingni qilaver, biz ham, albatta, o‘z amalimizni qilguvchilarmiz”, dedilar» (Fussilat surasi, 5-oyat).

Allohning dushmanlarida ham qalb bo‘ladi, lekin u hech narsani anglamaydi. Shuning uchun ham Rasululloh sollallohu alayhi vasallam bunday duo qilar edilar: “Ey, qalblarni boshqaruvchi! Mening qalbimni diningda sobit qil!”.

Mo‘minning qalbi doimo ro‘za tutadi. Uning ro‘za tutishi halokatga olib boruvchi shirk, botil e’tiqod, yomon vasvasa va niyatlardan forig‘ qilish bilan bo‘ladi. Mo‘minning qalbi Allohning muhabbati ila oboddir.

Mo‘minning qalbida unga zulmat aralasha olmaydigan yorqin nur bor. Bu abadiy risolat, samoviy ta’limotlar va rabboniy shariat nuridir. Ushbu nurga Alloh taolo bandaga tabiiy fitrat qilib bergan nur qo‘shiladi va ikki ulkan nur jamlanadi. Alloh taolo aytadi: (Bu) nur ustiga nurdir. Alloh xohlagan odamni O‘z nuriga hidoyat qilur. Alloh odamlarga misollarni keltirur. Alloh har bir narsani o‘ta bilguvchidir” (Nur surasi, 35-oyat).

Mo‘minning qalbi chiroq kabi porlaydi, Quyosh kabi nur sochadi va subh kabi yaltiraydi. U oyati karimalarni tinglaganda, ularning ma’nolarini tafakkur qilganda qalbidagi ishonchi yanada ziyoda bo‘ladi.

Mo‘minning qalbi kibrdan ro‘za tutadi, chunki u qalb ro‘zasini buzib yuboradi. Kibr uning qalbiga o‘rnashmaydi, zero, u harom amaldir. Kibrning asl o‘rni qalbda bo‘ladi, agar kibr qalbga o‘rnashsa o‘z sohibini halok qiladi. Hadisi qudsiyda Alloh taolo aytadi: “Kibriyo Mening ridoyimdir, ulug‘lik Mening izorimdir. Kim ikkisida Men bilan talashsa uni azoblayman”.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytadilar: “Kim Allohga takabburlik qilsa uni xorlaydi. Kim Alloh uchun tavoze’li bo‘lsa uni yuksaltiradi”.

Mo‘minning qalbi ujbdan ham ro‘za tutadi. Ujb – insonning o‘zini mukammal, boshqalardan afzal va unda boshqalarda yo‘q narsa bor deb tasavvur qilishidir. Bu esa ayni halokatdir. Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Uch narsa halok qiluvchidir: kishi o‘z nafsidan ajablanishi, qattiq xasislik va ergashiladiga havo (havoyi nafs)”, deganlar.

Ujbning davosi inson o‘z ayblari, xatolarining ko‘pligini hamda minglab qilgan, so‘ngra ularni esdan chiqargan gunoh va yomonliklarini yodidan ko‘tarmasligidir. Binobarin, ularning hisobi Robbimiz huzurida, U adashmaydi va unutmaydi.

Mo‘minning qalbi hasaddan ro‘za tutadi. Chunki hasad yaxshi amallarni olov kabi kuydiradi, qalbning nurini o‘chiradi va bandani Alloh tomon yurishini to‘xtatib qo‘yadi. Alloh taolo aytadi: “Yoki Alloh odamlarga O‘z fazlidan bergan narsalarga hasad qilmoqdalarmi?” (Niso surasi, 54-oyat).

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam aytadilar: “Bir-biringizga hasad qilmanglar, bir-biringizdan nafratlanmanglar, o‘zaro urushmanglar va o‘zaro najsh (insonla o‘zaro kelishib bir narsaning narxini oshirishi) savdosini qilmanglar. Ba’zingiz ba’zingizning savdosi ustiga savdo qilmasin”.

Rasululloh sollallohu alayhi vasallam uch marta sahobalaridan bir kishining jannat ahlidan ekanining xabarini berdilar. U kishi nima evaziga jannatga kirgani haqida so‘ralganida: “Qalbimda biror mo‘minga hasad, nafrat yoki muttahamlik bor holida hech uyquga yotmadim”, deya javob berdi. Oriflarning ro‘zasi bo‘lmish qalb ro‘zasini tutuvchilar bormi? Shoir aytadi:

Oriflar ro‘zasi ichra olamlar Robbi rizosin istash bordir,
Har zamon ular qalbi soim, sahar vaqti hollari istig‘fordir.

Allohim, qalblarimizni to‘g‘ri yo‘lga boshlagin, ularni iymonda sobit ayla!


Doktor Oiz al-Qarniyning
"Ro‘zadorlar uchun darslar" kitobidan

Maqolalar