“Muhabbat” so'zi “ hubb” sozining o'zagidan olingan bo'lib, lozim tutish va sabot ma'nolarini anglatadi. Biror narsaga muhabbat qo'ygan odam mazkur mahbubni lozim tutadi va unda sobit turadi.
Muhabbatning iste'lohiy ma'nosi haqida ulomolar bir-birini to'ldiruvchi bir necha ta'riflarni aytganlar:
Rog'ib: “Muhabbat nafsning o'zi yaxshi deb bilgan va gumon qilgan narsaga moyil bo'lishidir. U ikki xil bo'ladi. Biri tabiiy bo'lib, u insonda, hayvonda va gohida jonsiz narsada ham bo'ladi. Boshqasi ixtiyoriy bo'lib u faqat insonga xos bo'ladi “, degan.
Kafaviy: “Muhabbat haddan oshgan rozilikdir. U ikki qiimdan iboratdir. Birinchisi har bir mukallafda bo'ladi. U iymonda lozim va lobud narsadir. Uning haqiqati Alloh taoladan kelgan narsaning hukmiga va taqdiriga bo'ysungan holda, hech qanday e'tirozsiz qabul qilishdir. Ikkinchisi faqatgina maqomat egalarida bo'ladi. Uning haqiqati qazo qilingan narsadan qalbning quvonch va sururga to'lishi va roziligidir”, degan.
Jaloliddin Rumiy shunday deydi: “To'g'ri, muhabbat olam gardishini aylantirmaydi. Muhabbat shu gardish aylanishiga ma'no bag'ishlaydi”.
Inson har bir a'zosining alohida vazifasi bor. Masalan, ko'zning vazifasi ko'rish, quloqniki eshitish, tilga so'zlash vazifasi yuklatilgan, qalbning ishi esa sevishdir. Qalb yo Alloh taoloni sevadi yoki U zotning mahluqlarini yaxshi ko'radi. Bandaning qalbida yo oxirat yo dunyo muhabbati bo'ladi. Oxiratning muhabbati bilan qalb yaxshiliklarga shoshadi. Dunyo muhabbati borasida esa, hadisi sharifda bunday ta'riflanadi: “Dunyo muhabbati barcha yomonliklarning boshidir”.
Muhabbat - bu inson tabiatini zavqlantiruvchi tuyg'udir. Muhabbat eng oliy darajasi IShQ deyiladi.
Ilohiy ishq suvga o'xshaydi. Agar suv bo'lmasa, daraxt yam - yashil bo'lib o'smaydi. Unga suv quyilsagina u gullaydi, meva beradi. Insondagi ilohiy ishq ham daraxtning suvi kabidir. Agar insonda ilohiy ishq bo'lsa, uning iymoni gullay boshlaydi va undan mo'minlik ifori taraladi va yon - atrofni ham o'rab oladi.
Alloh taolo: “Albatta, iymon keltirgan va yaxshi amallarni qilganlarga Rohman muhabbat paydo qilur”, degan. Maryam surasi 96-oyat
“Alloh sizni sevadir” Oli Imron 31-oyat
Mo'min banda uchun Allohning muhabbatidan ham ulug'roq baxt, saodat bormi!
Aytadilarki, haqiqiy muhabbat 3 narsada bilinadi:
- Sevgan suyganining so'zini boshqalarning so'zidan ustun qo'yadi;
- Sevgan suyganining suhbatini boshqalarning suhbatidan ustun qo'yadi;
- Sevgan suyganini mamnun etishni boshqalarni mamnun etishdan ustun qo'yadi.
Abu Hurayra roziyallohu anhudan rivoyat qilinadi: “Rasululloh sollallohu alayhi vasallam: “Qachon Alloh bir bandasiga muhabbat qilsa, Jabroilni chaqirib: “Men falonchiga muhabbat qildim. Sen ham unga muhabbat qil”, deydi. Bas, Jabroil unga muhabbat qiladi va osmonga nido qilib:“ Alloh falonchiga muhabbat qiladir. Sen unga muhabbat qil!” deydi. Shunda ahli osmon unga muhabbat qiladi. So'ngra uning uchun er ahlida qabul yo'lga qo'yiladi. Qachon Alloh bir bandani yomon ko'rib qolsa, Jabroilni chaqirib: “Men falonchini yomon ko'rdim. Sen ham uni yomon ko'r”, deydi. Bas , Jabroil uni yomon ko'radi va osmonga nido qilib: “Albatta, Alloh falonchini yomon ko'radi. Sen uni yomon ko'r !” deydi. Shunda ahli osmon uni yomon ko'radi. So'ngra uning uchun erda yomon ko'rish yo'lga qo'yiladi.
Sahl ibn Abdulloh Tustariy shunday degan:” Alloh sevgisining alomati Qur'on sevgisidir. Qur'on sevgisining alomati Payg'ambar sevgisidir. Payg'ambar sevgisining alomati uning sunnatiga va go'zal ahloqiga tobe bo'lmoqdir. Sunnatga tobe bo'lishlikning alomati oxirat hayotini unutmaslik. Oxirat hayotini unutmaslikning alomati dunyoga hirs qo'yishdan , haromdan qochishdir.
Muhabbatning ziddi – g'azab, nafrat, yomon ko'rishdir. G'azab arab tilida “shiddatli”, “qattiq” degan ma'nolarni anglatadi.
Ulamolarimiz g'azabni shunday ta'riflaydi: “G'azab – bu ozor etkazgan tomondan intiqom hosil qilish”. G'azab Alloh taoloning fe'liy sifatlaridan biri bo'lib, U Zotning jaloliga muvofiq bo'ladi.
“ … Albatta, Alloh kibrli va maqtanchoq kishilarni sevmaydi”.
Allohga nisbatan sodir etilgan ilk gunoh nima ekanini bilasizmi? Kibr! Ha, Iblisni Allohning buyrug'iga qarshi chiqishiga undagan narsa kibr edi: “Eslang, (ey Muhammad!) Biz farishtalarga : “Odamga sajda qilingiz!- deb buyurishimiz bilan ular sajda qildilar. Faqat Iblis bosh tortib, takabburlik qildi va kofirlardan bo'ldi” ( Baqara surasi, 34-oyat). Shuning uchun Alloh ushbu shaytoniy xulqni va bu razil illat bilan xulqlanganlarni suymaydi.
Imom Moturidiy rahimahulloh “Niso” surasidagi 34-oyatni sharhlab, shunday yozgan. “ Kibrli” so'zi “ Ixtiyaalun” o'zgidan olingan bo'lib, bir nechta ma'nolarni anglatadi:
- Mutakabbir;
- O'ta yolg'onchi, firibgar;
- Gerdayib yuruvchi;
- Yomon so'zni oshkora aytuvchilar
“Alloh yomon gapni oshkor qilishni xush ko'rmaydi. Magar mazlumdan bo'lsa, mayli. Alloh eshituvchi va bilguvchi Zotdir. Niso surasi, 148-oyat
Ushbu oyatda Alloh suymagan bandalarning yana bir sifati bayon qilingan.U ham bo'lsa, yomon so'zni oshkora aytish. Allohni sevgan itoatkor banda bunday nomaqbul so'zlarni aytmaydi,birovlarni g'iybat qilmaydi,hatto bu kabi so'zlarni hayoliga ham keltirmaydi.
Mulla Ali Qori aytadi: ”Agar banda Allohning hamma narsani eshitib bilib turishini bilganida edi, nafs targ'ib qilgan ko'p so'zlarni aytishdan hayo qilgan bo'lar edi. Hikmatli naqlda aytilganidek, haqni maqtashni odamlarni yomonlashdan ustun bilmagan inson komillik darajasiga eta olmaydi”.
Mujohid aytadi: Yomon so'zni oshkor qilish – bir odam mehmonga borsa-yu, mezbon uni yaxshi ziyofat qilmasa, u u erdan chiqib, falonchi meni hurmatimni joyiga qo'ymadi, yaxshi ziyofat qilmadi”, deb gapirishidir.
Bugun Alloh taolodan mol-dunyo so'raydiganlar ko'p. Obro'-martaba so'raydiganlar ham etarlicha topiladi.Lekin U zotdan O'zini so'raydiganlar afsuski juda oz.Ikki kaftini ochib: Yo Robbim! Men Sening roziligingni so'rayman.Men Sening muhabbatingni so'rayman”deb duo qiladiganlar kam uchraydi.Agar kishi obro'-martaba,xotin,bola-chaqa,bordi-yu hatto butun dunyoning molini so'rasalar ham aslida ular Alloh taoladan hech narsa so'ramabdilar. Dunyo matohlarining barchasi Allohning ishqi oldida arzimas narsadir. Shuning uchun butun vujudimiz bilan Undan tomirimizdan gunoh ildizlarini sug'urib tashlaydigan Ishqini so'raylik!
Hadichai Kubro ayol-qizlar o'rta
maxsus islom ta'lim muassasasi
4- kurs talabasi Alimova Odina
Inson o‘zini eng bexavotir, emin-erkin sezadigan maskani uning uyidir. U o‘z uyida boshqaning nazari tushishidan, gaplari eshitilib qolishidan xavfsiramay, aziyat chekmay yashashi kerak. Aks holda, uning uyidagi rohat-farog‘ati ketadi, halovati yo‘qoladi. Donishmandlarning: «Uying sig‘dirsin», ‒ deb qilgan duo qilishlarida ajib hikmat yashiringan. Hattoki, zamonaviy qonunlarda uy-joy daxlsizligi haqida alohida moddalar mavjud. Axloqimizda esa birovning xonadoniga, huzuriga iznsiz nazar solgan, ruxsat so‘ramay kirgan kishi qattiq qoralanadi va odamlar bu yomon ishdan hamisha qaytarib kelingan.
Maskan ‒ har kim uchun muqaddas. “Maskan” so‘zi “yashash, sokinlik topish joyi” degan ma’noni anglatadi. Chunki u “sukun” so‘zi bilan o‘zakdosh. Bizda insonning o‘z oilasi bilan birga yashaydigan joyi “maskan” deyiladi. Inson hayotida xavfu xatardan omonlik topish, issiq-sovuqdan pana bo‘lish, molu mulkini daxlsiz saqlash, ahli ayoli bilan farog‘atda yashash, hayotdagi mashaqqatlar va charchashlardan dam olib, rohat topish uchun, qisqa qilib aytganda, barcha narsalardan sokinlik topish uchun bir maskanga muhtoj bo‘ladi. Shuning uchun ham Rasululloh (s. a. v.) keng maskan musulmon kishining saodati omillaridan biri ekanini o‘z hadislarida bayon etganlar.
Nofe’ ibn Abdulhorisdan shunday rivoyat qilinadi: «Payg‘ambar (a. s.): «Keng maskan, solih qo‘shni va yaxshi ulov (markab) musulmon kishining saodatidandir», dedilar».
Albatta, maskan – turar joy odam bolasi umrining ko‘p qismini o‘tkazadigan yer. Umrning eng nozik va mas’uliyatli qismi odamning shaxsiy maskanida o‘tadi.
Maskanning keng bo‘lishi yashash sharoitining qulayligi ma’nosidadir. Kishi o‘z uyida yashash uchun barcha sharoitlarga ega bo‘lsa, saodatli bo‘lishi turgan gap. Umrining ko‘p qismi o‘tadigan maskanda o‘zi uchun kerak bo‘lgan barcha qulayliklar mavjud bo‘lsa, albatta, bu narsa ham saodat omillaridan biri bo‘ladi.
Inson dunyo hayotida yashar ekan, turli holatlarga duch keladi. Charchaydi, asabiylashadi, dam olgisi keladi, uxlaydi va hokazolar. Shunday paytlarda uning o‘z uyi o‘lan to‘shagiga aylanadi. Jamoatchilik joylari, safarda, mehmonxona yoki ijaraga turgan yerida kerakli sokinlikni topa olmaydi. O‘z uyiga esa bemalol kirib boradi, yechinadi, orom topadi, hordiq chiqaradi. Shuning uchun ham islomda keng maskan kishi saodati omillaridan biriga qiyoslangan.
Maskanning inson hayotidagi ulkan ahamiyati va zarurati e’tiboridan shariat musulmon insonlarga bu borada o‘ziga xos odoblarni joriy qilgan. Mazkur odoblar insonning o‘z maskanida baxt-saodat, huzur-halovat ila yashashini to‘la ta’minlaydi.
Inson yashaydigan maskanda, xususan, qshloq yerlarda ariq va zovurlar ko‘p bo‘ladi. Suv o‘tgan joy haddan tashqari toza bo‘lishi kerak. Agar agar ariq va zovurlarga qaralmasa, ular vaqti-vaqti bilan qazib, tozalanib turmasa, buning ustiga, har kim suvga har narsa oqizsa, axlat tashlasa, o‘t-o‘lanlardan tozalanmasa, aynan ana shu eng toza narsa amalda eng ko‘p mikrob tarqatadigan va bakteriya to‘playdigan joyga aylanishi hech gap emas. Hatto, shaharlar ichidan oqib o‘tgan ariqlar ham ba’zan juda qarovsiz holga tushib qolishiga ko‘p guvoh bo‘lamiz. Qarasangiz, uning chetidagi o‘t-o‘lanlarga nimalar ilakishib yotmaydi, eski ichki kiyimlar deysizmi, mushuk yo itning o‘ligi deysizmi, polietilen idishlar deysizmi... ‒ eh-he yo‘q narsaning o‘zi yo‘q. Bunday suv inshootlari atrofida pashsha bilan chivin, chigirtka va bilan qutsrbaqa ham ko‘paygandan ko‘payadi.
Mana bu hadislarning ma’no-mazmuniga e’tibor beraylik:
Abu Barza Aslamiydan (r. a.) rivoyat qilinadi:
“Ey Allohning Rasuli! Meni jannatga kiritadigan amalga yo‘llab qo‘ying", dedim. “Odamlarning yo‘lidagi ozor beruvchi narsani olib tashla” , – dedilar”.
Abu Hurayradan (r. a.) rivoyat qilinadi:
“Payg‘ambar sallallohu alayhi vasallam: “Bir odam yo‘lda yotgan tikanning oldidan o‘tib qoldi. “Albatta, mana shu tikanni olib tashlayman, birorta musulmon odamga zarar yetkazmasin”, dedi. Shu bois uning gunohlari mag‘firat qilinadi”,– dedilar”.
Abu Zarrdan (r. a.) rivoyat qilinadi:
“Rasululloh sallallohu alayhi vasallam: “Menga ummatimning amallari namoyish qilindi – yaxshisi ham, yomoni ham. Ummatimning eng yaxshi ishlaridan biri yo‘lda yotgan ozor beruvchi narsalarni olib tashlash ekanini ko‘rdim. Ularning eng yomon ishlaridan biri masjidda ko‘milmay qolgan balg‘am ekanini ham ko‘rdim”, – dedilar.
Ozodalik eng oliy darajada targ‘ib qilingan muqaddas islom dini ariq va zovurlarni ham toza tutishni talab qiladi. Dinimizda suvga tuflash qanchalar katta gunoh sanaladi.
Rasululloh (s. a. v.): «Albatta, Alloh xushholdir – xushhollikni yaxshi ko‘radi, pokdir – pokliklikni sevadi, saxovatlidir – saxovatni yaxshi ko‘radi, saxiydir – saxiylikni sevadi. Bas, hovlilaringizni ozoda tuting!..” ‒ deganlar. Bu hadis bandalardan hovli-joylar, ko‘cha-ko‘ylar, demakki, ariq-zovurlarni ham toza- ozoda tutishga chaqiradi.
Keyingi yillarda yurtimizda anhor va ariqlar atrofini obodonlashtirish bo‘yicha ko‘p ishlar qilindi. Yillar mobaynida ayrim fuqarolar o‘zboshimchalik bilan ana shunday oqar suvlar qirg‘oqlariga noqonuniy inshootlar qurib olib, bulardan o‘z manfaatlari uchun foydalanib kelishgan. Bu masalalar qonun doirasida hal qilindi.
Qur’oni karimda va hadisi shariflarda suv va uni qadrlash bilan bog‘liq ko‘p-ko‘p ma’lumotlar bor. Ularning bari bizdan ariq va zovurlarni toza-ozoda saqlashimizni talab qiladi.
Abdulg‘afur Razzoqov,
Bahouddin Naqshband jome masjidi imom-xatibi