Келинг эй рўзадорлар, бирга ифтор этайлик, 
Беҳуда сўзни ташлаб ширин гуфтор этайлик. 

Ўлтириб дастурхон атрофида ёронлар, 
Шукрони неъмат айлаб, қуллик изҳор этайлик. 

Саҳар туриб Худога тавба тазарруъ айлаб, 
Нури имонимизни соф, беғубор этайлик. 

Рўзани амр этибдур Исломга Ҳақ таоло, 
Адо этиб бу фарзни талаб дийдор этайлик. 

Сабр ила бу кечирган очлик ва ташналикдан, 
Ибрат олиб муҳтожлар кўнглин шуккор этайлик. 

Моҳи шариф келганда журму-хатодин ўзни, 
Сақлаб қилиб ибодат, таввоб саййор этайлик. 

Рўза билан баробар нафс йўлини беркитиб, 
Гуноҳ лойига ботмай элни ҳушёр этайлик. 

Рўзани ажрини хос Тангри Ўзи берармиш, 
Дамни ғанимат айлаб, тоатни ёр этайлик. 

Бир кечани бу ойда пинҳон этибдур Субҳон, 
Истаб ани ёронлар ўзни бедор этайлик. 

Фазилати бу кечани қадри минг ойга тенгдир, 
Муборак хислатини хўп эътибор этайлик. 

Аллоҳнинг изни бирла фаришталар тушарлар, 
Алар билан баробар тасбеҳ такрор этайлик, 
Ҳушнудни ҳам қаторда соҳиб асрор этайлик. 

Зарифа Маҳкам қизи оққа кўчирди.