Rasululloh sallollohu alayhi vasallam hadislarining birida: “Butun er yuzi men uchun ibodat maskani va poklanish vositasi bo'lib yaratilgan va mening jamoatimdan har qanday odam namoz topgan joyda ibodat qilishi mumkin" (Imom Buxoriy va Imom Muslim rivoyati).
Yaqinda o'tkazilgan bir tadqiqotda olimlar tuproqda eng qiyin bakteriyalar turlarini tozalaydigan va yo'q qiladigan antibiotiklar mavjudligini aniqladi. Bu esa o'z navbatida erni dezinfektsiyalovchi ekanligini isbotlamoqda.
Ushbu tadqiqot doirasida olimlar erdan foydalanib, oson bo'lmagan bakteriyalar turlarini yo'q qiladigan vosita yaratishga harakat qilishdi. Laboratoriyadagi sinovlardan so'ng ular 24 soat ichida er butun bir bakteriyalar oilasini yo'q qilishga qodir ekanligi va Yerdan foydalanmagan sinovlarda bakteriyalar oilasining 45 barobarga ko'payganini aniqlashdi.
Natijada olimlar Yerda antibiotiklar mavjudligini aniqladi, ularsiz sayyoramizdagi hayot inson tanasiga kirib, o'limga olib kelishi mumkin bo'lgan virus va bakteriyalar tufayli mavjud bo'lmaydi. Biroq Yaratgan Parvardigormizning inoyati bilan hayotimiz davom etishini ta'minlash uchun tabiatda poklanish xususiyatini o'rnatdi. Bu yaxshilik uchun faqat Qodir Allohga cheksiz hamd bildirishimiz darkor.
O'MI Halqaro aloqalar bo'limi
Dunyo shiddat bilan o‘zgarib, axborot oqimi misli ko‘rilmagan darajada tezlashgan asrda inson ongi eng katta kurash maydoniga aylandi. Bu maydonda esa eng xavfli qurol mutaassiblik va radikallashuvdir. Ko‘pincha "haqiqatni izlash" niqobi ostida boshlangan yo‘l, afsuski, ko‘plab insonlarni jamiyatdan uzilishga, oilasidan kechishga va oxir-oqibat fojiaga olib kelmoqda.
Biroq eng muhim savol ochiq qolmoqda: Xato qilgan, adashgan va mutaassiblik ko‘chasiga kirib qolgan inson uchun ortga yo‘l bormi?
Hech kim bir kunda radikal bo‘lib qolmaydi. Bu jarayon odatda bilimsizlikdan boshlanadi. Diniy yoki dunyoviy bilimlarning yuzakiligi insonni manipulyatsiya quroliga aylantiradi. Vaholanki, islom dini birinchi navbatda insonni fikrlashga va ilm olishga chaqiradi. Qur’oni karimda shunday marhamat qilinadi:
«Ayting: «Biladiganlar bilan bilmaydiganlar teng bo‘lurmi?!» (Zumar surasi, 9-oyat)
Bu oyat insonni ko‘r-ko‘rona kimgadir ergashishdan emas, balki aql va ilm bilan fikr yuritishga undaydi. Mutaassib inson esa izlanishdan to‘xtagan va faqat muayyan bir guruhning fikrini mutlaq haqiqat deb biladigan kishidir.
Mutaassiblikning eng katta xavfi dunyoni faqat "qora" va "oq"qa ajratishdir. Unda bag‘rikenglik yoki boshqacha fikrlashga joy yo‘q. Inson bu girdobga tushganda, atrofidagi hammani, hatto ota-onasini ham "osiy" sifatida ko‘ra boshlaydi.
Ammo tarix va bugungi kun tajribasi shuni ko‘rsatadiki, ortga qaytish nafaqat imkon bor, balki zarur hamdir.
Adashgan insonning ortga qaytishiga ko‘pincha qo‘rquv va jamiyatning nafrati xalaqit beradi. Bu yerda eng katta mas’uliyat yaqinlari va jamiyat zimmasiga tushadi. Adashgan insonni jarlikka itarib yuborish emas, balki unga qo‘l uzatish lozim. Zero, Payg‘ambarimiz alayhissalom marhamat qilganlaridek:
«Alloh taolo muloyimdir va muloyimlikni yaxshi ko‘radi. U Zot muloyimlik uchun qattiqqo‘llikka bermagan ajr-mukofotni beradi». (Imom Muslim rivoyati)
Tavba va qaytish yo‘lidagi ilk qadamlar:
To‘g‘ri yo‘lga qaytish imkoni har doim bor. Inson xato qilishi mumkin, lekin xatoda oyoq tirab turish — haqiqiy mag‘lubiyatdir. Mutaassiblikdan qaytish — bu faqat fikrni o‘zgartirish emas, bu — hayotga, oilaga va kelajakka qaytishdir.
Shermuhammad Boltayev,
Xorazm viloyati Shayx Qosim bobo
masjidi imom-xatibi