Bir bolakay har kuni katta olma daraxti yonida o‘ynashni juda yaxshi ko‘rarkan. Shoxlariga chiqib olma yer, tush mahali soyasida mizg‘ir ekan. Xullas, bolakay olma, olma esa bolakay bilan o‘ynashni juda yaxshi ko‘rib qolibdi. Kunlar o‘tibdi. Bolakay ancha ulg‘ayibdi. Endi olma daraxti oldiga har kuni kelmaydigan bo‘libdi.
Bir kuni bola juda xafa holda kelibdi.
– Kel, birga o‘ynaymiz, – debdi daraxt.
– Yo‘q, men endi daraxt atrofida o‘ynab yuradigan bolakay emasman, – deb javob beribdi, – turli o‘yinchoqlarim bo‘lishini istayman, sotib olish uchun menda pul yo‘q...
– Afsus, pul menda ham yo‘q, lekin mevalarimni terib, sotib, o‘yinchoqlar olishing mumkin, – debdi qayg‘urib daraxt.
Bola hayajonlanib ketibdi. U mevalardan uzib olib, xursand holda ortiga qaytibdi va shu ketgancha yana uzoq vaqt daraxt yoniga kelmabdi. Daraxt esa uni sog‘inibdi, yo‘liga intizor bo‘libdi…
Bir kuni haligi bola (endi u katta kishi edi) yana olma daraxti yoniga kelibdi. Olma juda xursand bo‘lib, hayajonlanib ketibdi.
– Kel, yonimga o‘tir, – debdi daraxt.
– Afsus, vaqtim yo‘q. Oilaliman, ularni boqishim, boshpana qilishim kerak. Menga yordam bera olasanmi?
– Uzr, pulim yo‘q-da, ammo shoxlarimni kesib, undan uy qursang bo‘ladi, – debdi daraxt.
Kishi olma daraxtining barcha shoxlarini kesib olib, xursand bo‘lganicha ortiga qaytibdi. Daraxt uni baxtiyor ko‘rganidan juda shodlanibdi. Ammo... anchagacha yolg‘iz qolibdi.
Issiq yoz kunlarining birida kishi daraxt yoniga kelib, unga suyanibdi.
Olma daraxti ziyoratiga kelgan eski qadrdonini ko‘rib, o‘zida yo‘q xursand bo‘libdi va:
– Kel, suhbatlashamiz! – debdi.
– Qariyapman. Holim yo‘q. Charchaganman. Qani endi bir qayig‘im bo‘lsa-yu, unda suzib hayot tashvishlaridan yiroqlashsam... – debdi kishi.
Daraxt bir oz jim qolib, so‘ng debdi:
– Kel, tanamdan qayiq yasagin-da, uzoq yerlarga suzib bor, tashvishlarni unut, dam ol, yonimga shodon qaytib kel...
Kishi uning baquvvat tanasini arralab, undan qayiq yasabdi va orzuiga yetibdi.
Daraxt ko‘z yoshlari bilan unga tabassum qilibdi...
Qissadan hissa: Olma daraxti ota-ona timsoli. Ular ham bolasi uchun har qanday qurbonlik qilishga tayyor. Bolaning daraxtga beparvoligi, shafqatsizligi bizni achintirdi. Lekin o‘zimizni kuzatsak, biz ham ko‘p holda ota-onamizga shunday munosabat ko‘rsatamiz. Ularning mehr-muhabbatiga yarasha javob qaytarolmaymiz yoki yaxshiliklarini vaqtida qadrlamaymiz.
Alloh taolo xatolarimizni kechirib, to‘g‘ri yo‘lga boshlasin. Ota-onalarimizni rozi qilish baxtini nasib etsin.
Dilafro‘z SALOHIDDIN qizi tayyorladi
Qoraqalpog‘iston musulmonlari qoziyoti tizimidagi barcha masjidlar va diniy soha xodimlari ushbu tashabbusga labbay deb javob bergan holda, hududlarni tozalash, obodonlashtirish va ko‘kalamzorlashtirish ishlarida faollik ko‘rsatmoqdalar.
Masjidlar xodimlari va ko‘ngilli namozxonlar nafaqat ziyoratgohlar va masjidlar atrofini, balki mahallalar, ko‘chalar va aholi xonadonlarini tartibga keltirishda jonbozlik ko‘rsatishmoqda. Ayniqsa, ko‘makka muhtoj, imkoniyati cheklangan va nogironligi bo‘lgan vatandoshlarimizning uy-joylari, hovlilari va atroflarini obodonlashtirib berishga alohida e’tibor qaratilayotgani ayni mehr-saxovat namunasidir.
Poklik — imon javharidir
Islom dini poklik va ozodalikka juda katta e’tibor beradi. Sarvari koinot Rasululloh sollallohu alayhi vasallam o‘z hadisi shariflarida: «Poklik imonning yarmidir», deb marhamat qilganlar. Musulmon kishi nafaqat o‘z tanasi va kiyimini, balki yashab turgan uyini, mahallasini va atrof-muhitni ham doimo ozoda saqlashi lozim. Zero, go‘zal axloq va tozalik nafaqat sog‘lom turmush garovi, balki ruhiy xotirjamlik manbai hamdir.
«Ozodalik ko‘ngildan boshlanadi», deydi dono xalqimiz. Bugun Qoraqalpog‘iston diyorlarida olib borilayotgan bunday xayrli amallar nafaqat atrof-muhitning ko‘rkiga ko‘rk qo‘shmoqda, balki insonlar qalbida mahalladoshlik, birodarlik va shukronalik tuyg‘ularini yanada mustahkamlamoqda.
Xayrli ishlar, obodonlashtirish va mehr-saxovat tadbirlari Qoraqalpog‘iston bo‘ylab tizimli ravishda davom etmoqda.
Qoraqalpog‘iston musulmonlari qoziyoti Matbuot xizmati