Sayt test holatida ishlamoqda!
17 May, 2026   |   29 Zulqa`da, 1447

Toshkent shahri
Tong
03:27
Quyosh
05:03
Peshin
12:24
Asr
17:25
Shom
19:41
Xufton
21:09
Bismillah
17 May, 2026, 29 Zulqa`da, 1447

Dabusiya: “unutilgan” shahar nidosi

25.05.2022   2991   9 min.
Dabusiya: “unutilgan” shahar nidosi

Ko'hna zaminimizda bir paytlar gullab yashnagan, bugungi kunda tarix pardasi ortiga chekinib, faqat ko'hna manbalaru turfa afsonalar orqali nomi bizgacha etib kelgan yana qanchadan-qancha shaharlar, qadimiy tamaddun o'choqlarining izlari saqlanib qolgan. Ulardan biri qadimiy Dabusiyadir.

Qadimiy va hamisha navqiron Samarqand shahridan viloyatning eng olis hududi – Paxtachi tumaniga kirib borarkansiz, bugungi kun nafasi yaqqol sezilib turgan bu zamonaviy go'shadan bir necha chaqirim narida bir necha ming yillik tarixga ega bo'lgan qadimiy qal'a mavjud bo'lganiga ishongingiz kelmaydi.

Bir paytlar G'arbu Sharqni bog'lagan Buyuk ipak yo'lining bir qismi bo'lgan qadimiy ko'chadan ketib borarkansiz, Zarafshon daryosining chap sohilida, katta-kichik tepaliklar bag'rida, tuproq ostida qolib ketgan Dabusiya qal'asi o'rniga etib kelganingizni ham sezmay qolasiz. Har yili bahor bu tepaliklar – son-sanoqsiz qabrlar uzra o'zining zangori gilamini to'shaydi. Yer bag'rini yorib chiqqan millionlab maysalar, alvon qizg'aldoqlar xuddi noma'lum alifboda, turfa ranglarda bitilgan bitiklar singari bizni moziyning sirli manzillariga chorlaydi...

Tarixiy manbalarning guvohlik berishicha, bir paytlar ana shu kengliklarda Dabusiya qal'asi qad rostlagan. Uni turli manbalarda Dabusqal'a, Dabusiy, Dabus, Dahbus singari nomlar bilan atashgan. Zarafshon daryosining telbavor mavjlari qal'aning shimoliy devorlarini yuvib, keyin o'ng tarafga burilib ketadi.
Rivoyatlarga ko'ra, ana shu devorlarda payg'ambarimizning amakivachchalari, Hazrati Ali (r.a.)ning barmoq izlari saqlanib qolgan ekan. Tabiiyki, bugungi kunda qal'a ham, uning devori ham, u edagi tabarruk izlar ham yo'q. Bo'lganda ham, uni hazrati Aliga nisbat berish o'rinsiz bo'lar. Chunki, ul zot bizning diyorimizga qadam bosmaganlar.

Samarqand va Buxoro oralig'idagi bu qadimiy qal'a haqida o'tmishdagi tarixnavis olimlar qimmatli ma'lumotlarni yozib qoldirganlar. Jumladan, H asrda yashab ijod qilgan geograf olim Abdulfaraj Basriyning yozishicha, Dabusiya shahriga Iskandar Maqduniy asos solgan emish. Tarixchi Narshaxiy esa, uning yoshi hatto Buxorodan ham qadimiyroq ekanini ta'kidlaydi.

“Dabus" so'zi arab tilidan tarjima qilinganda temir gurzi, to'qmoq, degan ma'nolarni bildiradi. Qal'a o'z davrida temirdan mustahkam qilib qurilgani bois, ana shunday atalgan bo'lishi mumkin. To'qqizinchi asrda yashagan arab tarixchisi Al-Ya'qubiy ham bu qal'ani “dushman tig'i o'tmaydigan, mustahkam va mashhur shahar” deya ta'kidlagan edi”.

Yana bir mashhur tarixchi Abu Ja'far at-Tabariy Dabusiya haqida to'xtalib, bu erni 10 ming nafar sarboz qo'riqlaganini yozadi. Shuningdek, Al-Muqaddasiy, Yoqut Hamaviy, Ibn Havqal, Ibn Hurdobeh, As-Sam'oniy, Abu Rayhon Beruniy, Abul-Fidon singari o'rta asr allomalari Dabusiya bilan bog'liq ma'lumotlarni o'z asarlarida keltirib o'tadilar.

Mazkur tarixiy manbalarda Dabusiyada juda katta bozorlar, masjid va madrasalar faoliyat ko'rsatgani, oltin, kumush va mis tangalar zarb etiladigan zarbxonalar bo'lgani o'z aksini topgan. Bir zamonlar Dabusiyada to'qilgan “vadoriy” deb nomlangan matolarning G'arbu sharqda bozori chaqqon bo'lgan. Shuningdek, Dabusiyada jundan to'qilgan matolar va teridan yasalgan mahsulotlar ham ko'p miqdorda ishlab chiqarilgan va savdogarlar tomonidan dunyoning turli burchaklariga olib ketilgan. Bularning bari Dabusiya o'z davrida ham siyosiy, ham iqtisodiy, ham harbiy jihatdan katta mavqega ega bo'lganidan dalolat beradi.

Dabusiya ahli azaldan mard, jasur, erkparvar bo'lgani haqida tarixiy manbalar ham, xalq orasidagi afsonayu rivoyatlar ham dalolat beradi. Arab lashkarboshisi Qutayba ibn Muslim o'z qo'shini bilan Buxoroni qamal qilganida uning hukmdori yordam so'rab, Dabusiyaga elchi jo'natadi. Dabusiyaliklar zudlik bilan Buxoro shahriga yo'l oladi va buxorolik mudofaachilar bilan birlashib, dushmanni Amudaryoning narigi qirg'og'iga uloqtirib tashlaydi.

Oradan ko'p o'tmay, Qutayba qo'shin to'plab, Afrosiyob shahriga hujum uyushtiradi. Lekin Buxoro va Dabusiya lashkarlari yana birlashib dushmanni mag'lub etadi.

Shunda Qutayba avval Dabusiyani bo'ysundirmasa, Buxoroni ham, Samarqandni ham ololmasligini anglab etadi. Shuning uchun ham keyingi mag'lubiyatdan so'ng kuch to'plab, Dabusiya qal'asiga hujum qiladi. Bir necha kun davom etgan qaqshatqich to'qnashuvlardan so'ng Qutayba qal'a devorlarining mustahkamligi, himoyachilarining mohir chavandoz, o'tkir merganliklariga tan beradi. Kamon o'qlari va qilich tig'lariga kuchli ta'sir etuvchi zahar surtilganligi bois, undan jarohat olgan yog'iylar darhol halok bo'lardi. Shunda Qutayba qal'ani qamal holatida saqlashga qaror qiladi. Qal'aga kirib-chiquvchi yashirin yo'llar, chashmalardan sopol quvurlar orqali suv oqib kelishi, maxsus omborlarda oziq-ovqatlar saqlanishini dushman bilmagan. Bu erda besh yilgacha etadigan quritilgan go'sht, mevalar, don ulkan sopol ko'zalarda saqlangan.

Arablar qo'liga asir tushib qolgan dabusiyaliklar sir olish uchun juda qattiq qiynoqqa solingan. Asirlar xoinlikdan ko'ra mardlarcha o'limni afzal bilib, o'z tillarini tishlab uzib tashlaganlar.

Nihoyatda tang ahvolda qolgan Qutayba qal'a atrofidagi qishloqlar aholisini qatl qilishga farmon beradi. Shundan keyin qal'a mudofaachilari soni keskin kamayib boradi. Ular o'zlarini o'limga mahkum etsalar-da, taslim bo'lishmaydi. Shundan keyingina bosqinchilar himoyasiz qolgan qal'aga bostirib kirganlar.
Qal'a hududida olib borilgan ilmiy izlanishlar jarayonida topilgan ish qurollari, ro'zg'or buyumlari, hunarmandchilik uskunalari, ovchilik va chorvachilik qurollari sifati, pishiqligi, ixchamligi va tashqi ko'rinishi bilan ancha taraqqiy etganligidan dalolat beradi. Hatto, qal'aning butun hududiga sopol quvurlar yotqizilib, kanalizatsiya tizimi yaratilgan, toza ichimlik suvi ta'minoti yo'lga qo'yilgan.

Tarixiy manbalarni varaqlar ekanmiz, bir paytlar bu ko'hna kent ne-ne fotihu jahongirlarni ko'rganiga amin bo'lamiz. Sohibqiron Amir Temur, Mirzo Ulug'bek, Zahiriddin Muhammad Bobur singari buyuk ajdodlarimiz bu maskanga qadam ranjida qilishgan. Ehtimolki, Samarqandda umrining eng navqiron damlarini kechirgan Hazrat Navoiy ham bir muddat Dabusiyada to'xtab o'tgan, balki mana shu kengliklarda turib, o'zining malohat va nazokatga boy baytlarini bitgandir?
Dabusiyada tug'ilgan allomalar ichida eng mashhuri faqih, qozi Abu Zayd Ubaydullo ibn Umar ad-Dabusiydir. Ul zot Buxoroning etti mashhur qozisidan biri, hanafiy mazhabining yirik vakili va peshvosi bo'lganlar. Abu Zayd ad-Dabusiy 978 yili Dabusiyada tavallud topgan va shu erda ulg'ayib mashhur allomalardan ta'lim olib, fiqh ilmining bilimdoni bo'lib etishgan.

Dabusiy nisbasi bilan tanilgan yana o'nlab allomalar nomi va asarlari bizgacha etib kelgan. Bu esa, Dabusiya qadimiy madaniyat va ma'rifat beshiklaridan biri bo'lganini yana bir karra tasdiqlaydi.

Dabusiya asrlar davomida barqaror, mustahkam qal'a sifatida mavjud bo'lgan. Temuriylar, Shayboniylar, Ashtarxoniylar singari sulolalar davrida ham Dabusiya o'z strategik ahamiyatini yo'qotmay kelgan. O'n to'qqizinchi asrning birinchi yarmida, Buxoro hukmdori Amir Haydar davridan boshlab, qal'a Ziyovuddin nomini olgan. Dastlab, Dabusiya va Ziyovuddin atamalari teng qo'llangan bo'lsa, keyinchalik, Dabusiya atamasi iste'moldan chiqib ketgan. O'sha paytlarda Ziyovuddin ham qal'a nomi, ham Buxoro amirligidagi viloyat nomi sifatida qo'llangan. Bugungi Paxtachi tumani markazi – Ziyovuddin shahri esa, tarixiy Dabusiyadan 7-8 chaqirim masofada joylashgan.

Dabusiya nima sababdan huvillab qolgani, odamlar bu hududni tashlab ketgani haqida ham aniq ma'lumotlar yo'q. Bu holni ko'pchilik qal'adan bir necha chaqirim masofda, bugungi Paxtachi tumani markazida yangi Ziyovuddin shahrining yuzaga kelishi, ahlining ko'pchiligi shu erga ko'chib kelishi bilan izohlashadi.
Ha, bugun bu tarixiy hududda ana shu devor parchalariyu, yagona obida Bahra ota maqbarasidan bo'lak inshootni uchratmaysiz. Mazkur inshoot o'rta asrlarda qad rostlagan bo'lib, unda bir paytlar shu hududda yashab o'tgan ulug' allomalardan birining xoki yotibdi.

Ko'hna Dabusiya kengliklar uzra yana bir oqshom cho'kmoqda. Bu maskanni tark etarkanmiz, dilimizdan o'tayotgan xazin, tushuniksiz tuyg'ular o'z-o'zidan quyma satrlarga aylanadi.

Bunda har bir qadam – asrlarga teng,
Har zarra mangulik, erk nishonasi.
Qadim Dabusiya – ko'hna tarixning
Yangi dunyodagi elchixonasi...

 

Rustam JABBOROV

Maqolalar
Boshqa maqolalar
Maqolalar

Haj – nafaqat safar, balki insonni o‘zgartiruvchi maktab

15.05.2026   12970   5 min.
Haj – nafaqat safar, balki insonni o‘zgartiruvchi maktab

Insoniyat tarixida ayrim makonlar borki, ular faqat geografik nuqta emas, balki ruhiy tarbiya va ma’naviy uyg‘onish markazi hisoblanadi. Ana shunday muqaddas maskanlarning eng ulug‘i – Masjidul harom va uving qalbi bo‘lgan Ka’bai muazzamadir. Millionlab musulmonlar har yili turli millat, til va madaniyatdan qat’i nazar, bir maqsad – Alloh taoloning roziligiga erishish uchun ushbu muborak joyga yo‘l oladilar. Haj – Islomning beshinchi rukni bo‘lib, u oddiy sayohat yoki rasmiy marosim emas. Haj insonning qalbini poklaydigan, nafsini tarbiyalaydigan, uni yanada mas’uliyatli va taqvodor shaxsga aylantiradigan buyuk ibodatdir. Aslida, haqiqiy haj – insonning ichki dunyosini o‘zgartiruvchi hajdir.

Qur’oni karimda Alloh taolo shunday marhamat qiladi: «Albatta, odamlar (ibodati) uchun qurilgan birinchi uy Bakkada (Makkada) muborak va olamlar uchun hidoyat (manbai) bo‘lgan (Ka’ba)dir» (Oli Imron surasi, 96-oyat). Ushbu muborak oyat Ka’batullohning insoniyat tarixidagi yuksak o‘rnini ko‘rsatadi. U nafaqat musulmonlarning qiblasi, balki tavhid ramzi hamdir. Yer yuzida turli sivilizatsiyalar paydo bo‘lib, yo‘qolib ketgan bo‘lsa-da, Ka’ba asrlar davomida insoniyatni yagona Robbga ibodat qilishga chaqirib kelmoqda.

Tarixiy manbalarda Ka’baning bir necha bor qayta ta’mirlangani zikr qilinadi. Odam alayhissalomdan tortib, Ibrohim va Ismoil alayhissalomlargacha, hatto Quraysh qabilasi va Abdulloh ibn Zubayr roziyallohu anhular davrigacha uning qayta qurilgani haqida rivoyatlar keltirilgan. Bu holat Ka’baning insoniyat ongida nechog‘li muqaddas o‘rin tutishini anglatadi.

Ko‘pchilik hajni faqatgina farz amalini ado qilib qo‘yish deb tushunadi. Aslida esa haj – insonning axloqiy va ma’naviy kamolotini sinovdan o‘tkazadigan ulkan maktabdir. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam marhamat qilganlar: «Mabrur hajning mukofoti faqat jannatdir» (Muttafaqun alayh). Lekin har qanday haj ham «mabrur» (qabul bo‘lgan) bo‘lavermaydi. Ulamolar mabrur hajni — xolis niyat bilan, halol moldan, gunoh, riyo va xo‘jako‘rsinlikdan uzoq holda ado etilgan ibodat deb ta’riflaydilar. Demak, hajdan maqsad faqat Ka’bani ko‘rish yoki el qatori «hoji» degan nom olish emas. Balki insonning ichki dunyosi o‘zgarishi, gunohlardan chin dildan tavba qilishi va hayotini yangi, pok bosqichdan boshlashi muhimdir.

Bilishimiz kerak bo‘lgan eng muhim masalalardan biri — hajga ketishdan avval chin dunyodan tavba qilish va odamlar haqini ado etishdir. Zero, zimmasida qarzi yoki o‘zganing haqi bo‘lgan inson haj qilishdan avval ularni egalariga qaytarishi lozim. Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallam bu borada shunday deganlar: «Boy (qodir) kishining qarzini bermay paysalga solishi zulmdir» (Imom Buxoriy rivoyati). Afsuski, bugungi kunda ayrimlar hajni obro‘, tijorat yoki ijtimoiy maqom vositasiga aylantirib yubormoqda. Islom shariatida pora, tanish-bilishchilik yoki nohaq yo‘llar bilan hajga borish qattiq qoralanadi. Bunday yo‘llar ibodatning ruhiy mohiyatini butunlay yo‘qqa chiqaradi. Islomda ibodatning qabul bo‘lishi uchun uning tashqi dabdabasi emas, balki ixlos, taqvo va halollik asos qilib olinadi.

Haqiqiy hoji hajdan qaytgach, uning xulqida, oilaviy va ijtimoiy hayotida ijobiy o‘zgarishlar sezilishi kerak. Ulug‘ tobein Hasan Basriy rahmatullohi alayh aytadilar: «Mabrur haj — insonning hajdan dunyoga befarq (zohid), oxiratga esa rag‘batli holda qaytishidir». Agar inson tabarruk safardan qaytganidan keyin ham g‘iybat, takabburlik, manmanlik, tarozidan urish va nohaqlikni tark etmasa, u hajning haqiqiy mazmun-mohiyatini anglab yetmagan bo‘ladi. Haj musulmon kishiga sabrni, tartib-intizomni, kamtarlik va birodarlikni o‘rgatadi. Ehromga kirgan paytda boy bilan kambag‘al, rahbar bilan oddiy ishchi bir xil kiyimda, yonma-yon turadi. Bu esa insonlar o‘rtasidagi barcha sun’iy farqlarni yo‘qotib, Alloh huzuridagi haqiqiy tenglik g‘oyasini namoyon etadi.

Hazrati Umar roziyallohu anhu Hajarul asvadni o‘payotib, tarixga muhrlangan ushbu so‘zlarni aytgan edilar: «Sen faqat bir toshsan, na foyda va na zarar yetkaza olasan. Agar Rasululloh sollallohu alayhi vasallam seni o‘pganlarini ko‘rmaganimda, seni aslo o‘pmas edim». Bu teran fikr Islomda ibodatlar faqatgina sof aqida va sunnatga asoslanishini ko‘rsatadi. Musulmon kishi Hajarul asvadni qandaydir sehrli kuch deb emas, balki Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi vasallamning sunnatlariga bo‘lgan cheksiz muhabbat va ehtirom ramzi sifatida ziyorat qiladi.

Haj — musulmon ummatining eng buyuk ma’naviy qurultoyidir. U insonni tashqi jihatdan emas, balki ichki olamini tubdan o‘zgartirish uchun farz qilingan. Haqiqiy haj insonni kamtar, halol, mas’uliyatli va taqvodor qiladi. Bugun musulmon jamiyatimizda hajning faqat tashqi rasmiyatchiligiga emas, balki uning ma’naviy-ruhiy mohiyatiga ko‘proq e’tibor berishimiz zarur. Chunki Ka’bani shunchaki ko‘z bilan ko‘rishdan ham muhimrog‘i — qalb ko‘zini ochish va uni poklashdir. Haqiqiy mabrur haj esa insonni gunohlardan uzoqlashtirib, Yaratuvchisiga yaqinlashtiradi. 
 

Jamol Mavlonov,

Buxoro shahridagi «Masjidi Kalon» jome masjidi imom-xatibi

Maqolalar