Payg‘ambarimiz sallallohu alayhi vasallamning davrlarida barcha musulmonlar o‘zlari bilmagan masalalarni Rasulullohdan so‘raganlar. Sahobai kiromlar davrida olim sahobalardan yosh sahobalar ta’lim olishdi. Shu zaylda, shar’iy ilmlarda ma’lum darajaga yetmagan kishilar muayyan ulamolarning yo‘llarini tutishlari an’anaga aylanib, fiqhiy mazhablar ko‘payib bordi. Chunki, Alloh taolo O‘zining kalomida shunday degan: “Bas, agar bilmaydigan bo‘lsangiz, zikr ahlidan so‘rangiz!” (Anbiyo surasi, 7-oyat).
Ammo vaqt o‘tishi bilan ular orasidan to‘rt yirik mazhab: hanafiylik, molikiylik, shofeiylik va hanbaliylik ajralib chiqdi va ularning mazhablari musulmonlar ommasi tomonidan “fiqhiy mazhablar” deb e’tirof etildi.
Mazkur to‘rt mazhabning to‘g‘riligi va haq ekanligi haqida barcha musulmon ummati ijmo (ittifoq) qilganlar. Dalil sifatida quyidagi olimlarning so‘zlarini keltiramiz:
Alloma Ibn Rajab rahmatullohi alayh o‘zlarining “To‘rt mazhabdan boshqaga ergashganga raddiya” nomli kitobida shunday degan: “Alloh taolo shariatni saqlash va dinni muhofaza qilish uchun o‘z hikmati bilan odamlar ichidan to‘rt zabardast imomlarni chiqarib berdi. Ularning ilmu ma’rifatda yuqori martabaga erishganlarini va chiqargan fatvo va hukmlari haqiqatga o‘ta yaqinligini barcha ulamolar bir ovozdan e’tirof qilganlar. Barcha hukmlar o‘shalar orqali chiqariladigan bo‘ldi”.
Imom Badriddin Zarkashiy “Bahrul muhit” kitobida shunday yozadi: “Musulmonlarning e’tirof qilingan to‘rt mazhabi haqdir va undan boshqasiga amal qilish joiz emas”.
Imom Ali ibn Abdulloh Samhudiy o‘zlarining “Iqdul farid fi ahkomit-taqlid” nomli asarlarida shunday deganlar: “Bilingki, ushbu to‘rt mazhabdan birini ushlashda katta foyda bor. Undan yuz o‘girishda esa, katta muammo va ixtiloflar bor”. Imom Samhudiy so‘zlarini davomida shunday deydi: “Bir mazhabda yurishda Payg‘ambarimiz sallallohu alayhi vasallam marhamat qilgan quyidagi hadisga amal qilish bor:
“Agar ixtilofni ko‘rsangiz, o‘zingizga ko‘pchilik tomonini lozim tuting” (Imom Ibn Moja rivoyati). Demak, mazhabga ergashish katta jamoaga ergashish hisoblanadi”.
Mashhur alloma A. Laknaviy hazratlari o‘zlarining “Majmuatul fatovo” kitoblarida Shoh Valiyulloh Dehlaviyning quyidagi so‘zlarini keltirganlar: “Hindiston va Movarounnahr yurtlarida shofeiylarni ham, hanbaliylarni ham, molikiylarni ham mazhabi tarqalmagan, boshqa mazhab kitoblari ham yetib kelmagan. Shuning uchun ushbu diyorlarda yashovchi, ijtihod darajasiga yetmagan kishilarga Abu Hanifa mazhabiga ergashish vojib bo‘ladi. Makkada va Madinada yashovchi kimsalarga unday emas. Chunki u yerda barcha mazhablarni topish imkoniyati bor”.
Yuqoridagi yetuk ulamolarning bu mavzudagi fatvo va xulosalarini ko‘plab keltirish mumkin. Bundan bizning yurtimizda faqatgina Imomi A’zam Abu Hanifa rahmatullohi alayhning mazhabiga amal qilish lozim ekani ma’lum bo‘lmoqda. Allohga hamdlar bo‘lsinki, bir necha asrlardan beri ota-bobolarimiz mazkur mazhabga og‘ishmay amal qilib kelmoqdalar.
Ming afsuslar bo‘lsinki, mana shunday yetuk olimlar bir mazhabni mahkam ushlab, to‘g‘riligini e’tirof qilib turgan bir paytda ba’zi yurtdoshlarimiz o‘zlari ilmiy ko‘nikma hosil qilmagan bo‘lsalar-da: “Men Qur’on va hadisdan o‘zim hukm olaman” deb, da’vo qilib, turli ixtiloflarni keltirib chiqarmoqdalar.
Mashhur ulamolarimizdan Doktor Muhammad Said Ramazon Butiy rahimahulloh o‘zlarining “Mazhabsizlik Islom shariatiga tahdid soluvchi eng xatarli bid’atdir” nomli kitoblarida hozirgi mazhabsizlarning voqeligini izohlab shunday deganlar: “Shubhasiz ular (ya’ni, mazhabsizlar)ning hammalari bevosita Qur’on va sunnatdan hukm olishni da’vo qiladilar. Ular o‘zini xuddi sanad, dalillar va roviylarning bilimdoni va tadqiqotchisidek tutsa-da, aslida biz ana shu odamlarning orasida butunlay savodsizlarining ko‘p guvohi bo‘ldik”.
Demak, musulmonlarning birligi, ibodatlarning mukammalligi, jamiyatning tinchligi uchun yurtimiz musulmonlari Imomi A’zam rahmatullohi alayhning mazhablariga ergashishlari lozim va lobuddir.
Ma’rufxon Aloxodjayev,
Namangan shahri "Abdulqodir qori" jome masjidi imom xatibi
Manba: @SOFTALIMOTLAR
Sevikli Payg‘ambarimiz sollallohu alayhi va sallamning vafotlaridan keyin Bilol roziyallohu anhu Abu Bakr roziyallohu anhuning yoniga borib, shunday dedi:
– Ey Allohning Rasulining xalifasi, men Rasululloh sollallohu alayhi vasallam "Mo‘minlarning eng afzal amallaridan biri – Alloh yo‘lida qilgan jihoddir", deganlarini eshitgan edim.
– Nima qilmoqchisiz, Bilol? – so‘radi Abu Bakr.
– Vafot etgunimga qadar o‘zimni Alloh yo‘liga baxshida etmoqchiman.
– Siz ketsangiz, bizga kim azon aytadi?
Bilol roziyallohu anhu ko‘zlari to‘la jiqqa yosh bilan:
– Rasulullohdan keyin azon ayta olmayman...
– Bilol, qoling, bizga azon aytib turing...
– Agar meni o‘zingiz uchun ozod qilgan bo‘lsangiz, aytganingizcha bo‘la qolsin. Lekin Alloh uchun ozod etgan bo‘lsangiz, meni qo‘yib yuboring.
– Sizni Alloh uchun ozod qilganman, ketavering Bilol.
Bilol roziyallohu anhu "Rasululloh sollallohu alayhi va sallamning vafotlaridan keyin endi Madinada qola olmayman" deb, Shom diyoriga otlandilar.
Bilol azon aytmoqchi bo‘lsalar, «Ashhadu anna Muhammadar Rasululloh»ga yetganlarida nafas ololmay, to‘xtab qolar, yig‘lab yuborar edilar.
Oradan ikki yil o‘tgach, Bilol roziyallohu anhu tushlarida Nabiy sollallohu alayhi va sallamni ko‘rdilar. Tushlarida u zot Bilolga "Bu qanday jafo, ey Bilol? Bizni ziyorat qiladigan vaqtingiz kelmadimikan?" dedilar.
Bilol roziyallohu anhu uyg‘onib ketdilar, zudlik Madinaga otlandilar. Yetib kelib, Rasulullohning qabrlari yoniga borib, yerga yotib olib yig‘ladilar. Shu payt Hasan va Husaynlarni ko‘rib, ularni mahkam bag‘riga bosib, o‘pdilar.
Hasan va Husayn Bilolga:
– Bomdodda azonni o‘zingiz aytib bering, – dedilar.
Tong sahar Bilol masjid sathida turib, "Allohu akbar, Allohu akbar!" deya azon ayta boshladilar. Butun Madinani titroq bosdi.
"Ashhadu allaa ilaha illalloh" deganlarida hamma larzaga keldi. "Ashhadu anna Muhammadar Rasululloh" deganlarida esa ayollar ham uylaridan otilib chiqa boshladilar. Payg‘ambar alayhissalomning vafotlarini ko‘rgan sahobalar Bilolning azonidan ta’riflab bo‘lmas iztirobga tushdilar.
Mo‘minlarning amiri Umar roziyallohu anhu Shomga jo‘nab ketayotganlarida musulmonlar Bilolni olib keling, bir marta bo‘lsa ham namozga azon aytib bersin deb o‘tindilar. Mo‘minlarning amiri Umar Bilolni chaqirganlarida namoz vaqti kirgan edi. Umar Biloldan namozga azon aytib berishni iltimos qildilar.
Bilol roziyallohu anhu yuqoriga ko‘tarilib, azon ayta boshladilar. Shunda Rasululloh sollallohu alayhi va sallamni tanigan barcha sahobalar yig‘lashga tushdilar. Ular avvallari hech qachon bunchalik yig‘lamagan edilar. Hamma to‘yib-to‘yib yig‘ladi. Eng qattiq yig‘lagan Hazrat Umar roziyallohu anhu bo‘ldi.
Bilol roziyallohu anhu o‘lim to‘shagida yotganlarida yonlarida o‘tirgan zavjalari yig‘ladilar. Shunda Bilol bunday dedilar:
– Yig‘lama! Axir ertaga habibim Muhammad sollallohu alayhi vasallamga, u zotning as'hoblariga yetishaman!
Shayx Zulfiqor Ahmad Naqshbandiyning
"Ishqi Rasul" kitobidan Nodirjon Odinayev tarjimasi